OOK DAT NOG

Jippie, uitgefreubeld! Wat een project was dat, nu begrijp ik pas wat ze in Duitsland bedoelen met de uitdrukking ‘Tüten kleben’.

Vandaag hadden wij een doorloop met kledingwissels, grime & kap. Ik ben door Harriet zo mooi opgemaakt dat ik steeds complimenten kreeg over mijn ogen. Na een warming up met Yvonne en inzingen met Steph (alles op 10 cm hakken) zijn wij begonnen met de doorloop.

Het liep al stukken beter dan gisteren, maar er waren nog een paar kleine missers, zo werd een paar keer de verkeerde midi ingespeeld wat voor hilariteit zorgde. De “Red Hat” pakte ook heel anders uit omdat het gordijn te laat open gaat om de dans op tijd te beginnen. Ik was hierdoor even ‘de weg kwijt’ en was vergeten dat er in geschrapt was. Ook moet ik nog even oefenen met de schoenen, dat danst heel anders. Toen ik terug kwam van de “Atelierdans” waren mijn hoed en boa zoek, later bleek dat de kleedsters alles in een andere kleedkamer hadden gelegd. Ook vandaag waren er onduidelijkheden wie welke dekorstukken meeneemt (in de tweede acte), maar ook dat is nu helder. Het omkleden voor de Orangerie scène achter het toneel was niet handig omdat ik toch naar de kapsalon moet, dus dat ga ik morgen anders doen. Dat wil zeggen als ik morgen nog in die scène zit. Stijn is namelijk geblesseerd geraakt en wijt dat aan de supersnelle kledingwissel die hij na deze scène heeft. Hij heeft er alles voor over om in de Orangerie niet meer mee te doen, dat zou ik toch wel heel erg vinden want ik vind hem een hele fijne partner om mee te spelen. Ik hoop dat de blessure meevalt en dat wij samen een oplossing vinden om die scene toch nog met elkaar te kunnen doen.

EVEN WACHTEN

Ook vandaag hebben Julian en ik weer zitten freubelen. Wij hadden allebei zoeits van ‘waar zijn we aan begonnen’?! Al met al hebben wij er zeker al een hele werkdag aan gewijd en het is nog steeds niet af. Om 17.00 uur moest ik in het theater zijn en bij nader inzien had ik het karweitje daar wel af kunnen maken want vanavond bestond voornamelijk uit wachten. Gelukkig had Anouk (ter ere van haar verjaardag) op soesjes getrakteerd, daardoor was het wachten een stuk aangenamer.

Het was de bedoeling om een doorlop met kledingwissels te doen, maar het probleem in de orkestbak was nog niet opgelost waardoor wij heel lang in onze kleding van de eerste scène zaten te wachten. Lianne en Elly hebben gevraagd om in de tussentijd even alle kleding door te passen, maar omdat wij niet wisten hoe snel wij op moesten bleven wij maar wachten in onze maritieme outfits. Omdat het allemaal wel erg lang duurde dacht ik in de zaal te gaan kijken, maar toen ik naar boven kwam werd ik zo aangekeken van ‘jij hoort hier nu niet te zijn’, dus ben ik maar weer braaf in de kleedkamer gaan zitten wachten. Op een gegeven moment werd omgeroepen dat iedereen naar toneel moest die bij “De Toekomst” boven staat. Omdat wij daar niet bij zitten bleven Silvia, Henny en ik maar wachten op de volgende oproep, maar die kwam niet. Toen werd er ineens omgeroepen dat iedereen die met een zender beneden zat naar het podium moest komen en hoorden wij dat er “Europa” gezongen werd. Toen wij boven aankwamen vroeg Yvonne waarom wij nu pas kwamen – waarop ik antwoordde dat er niet omgeroepen was dat iedereen naar het toneel moest komen. Wij hebben nog het “Lied van de vrijheid” gezongen en toen zijn wij eindelijk begonnen met de doorloop.

Dat was even chaotisch als de rest van deze avond. Na de ouverture zijn er bijna gewonden gevallen omdat ineens het ‘schip’ naar beneden kwam. Bij ‘Shoppen’ zou ik William helpen met omkleden waardoor ik zelf bijna te laat kwam voor de slow motion, in scène 5 was het dekor niet goed neergezet waardoor het erg krap was en mensen bijna tegen dekor opbotsten. Toen was ik mijn kleding voor “Oh Marijke” kwijt, gelukkig heb ik alles nog op tijd terug gevonden, maar het was niet duidelijk wanner wij voor die scène op moesten. Ook werden niet alle dekorstukken meegenomen omdat het onduidelijk was wie wat ging doen. Wij waren vrij laat klaar en ik was blij dat ik met Bart mee kon rijden, ik heb maar meteen weer een plek gereserveerd voor morgen (er is gelukkig geen wachtlijst).

HALLO THEATER

Vandaag was het dan eindelijk zo ver: onze intocht in het theater. Nadat ik ’s middags met Julian een paar uurtjes aan onze toi toi’s gewerkt heb moest hij als eerste richting theater vertrekken. Het orkest zou om 18.00 uur met een soundcheck beginnen, het ensemble moest om 19.30 uur aanwezig zijn. Bij binnenkomst werden wij door Jeroen geregistreerd en kregen wij onze kleedkamers toegewezen. De meesten zitten met 5 of 6 personen in een kleeedkamer, maar ik heb geluk. Ik zit samen met Henny en Silvia in een kleedkamer vlak bij de grime en de fysio, en, zoals ik gehoopt heb: onze kleedster is Lianne. Tegenover ons zitten Barbara, Jet en Anouk. Een heel gezellig hoekje dus.
Toen iedereen aanwezig was heeft Ruud een toelichting gegeven wat de planning was voor vandaag. Aansluitend hebben wij eerst gecontroleerd of alle kleding aanwezig is en missende delen aan Mieke doorgegeven. Daarna ging iedereen een zender halen. Omdat er maar één persoon is die de zenders bevestigd was er een lange wachtrij. Nadat iedereen voorzien was van een zender werd iedereen één voor één op het podium gereopen om de zender in te stellen, daarvoor moest een tekst gesproken en een stukje gezongen worden. Tenslotte werden alle zenders gezamenlijk getest met “Europa”, “Terug bij af” en “Burengerucht”. Om 22.30 uur waren wij nog niet klaar, maar mochten wij naar huis. Er bleek namelijk een technisch probleem in de orkestbak te zijn, hopelijk is dat morgen opgelost.