DE EERSTE KEER

Vandaag was de eerste repetitie. Ik had er echt zin in. Omdat de repetitieruimte nog niet helemaal ingericht is vond de repetitie plaats in het theater. Bij binnenkomst kreeg iedereen een werkmap en een medewerkerspasje. Na een korte toespraak kregen wij een warming up door Yvonne, gevolgd door inzingen met Steph. Toen moesten wij op stem opstellen en werd er aan het eerste lied gewerkt. Best pittig, maar wel leuk.

In de pauze heb ik weer met Ingrid gekletst, Peter en Jolande kwamen er ook bij staan. Bij het rondkijken viel ons op dat er best veel mensen van onze auditieronde 'door' waren. Na de pauze werd er gewerkt aan de eerste dans. Ik zit samen met Jan, Jolande en Sylvia in een groepje. Het is mij niet gelukt om alle aanwijzingen meteen op te volgen en te onthouden. Ik heb wel wat notities gemaakt, maar thuis aangekomen kan ik daar zelf geen wijs meer uit. Het tempo ligt erg hoog en ik zal veel thuis moeten oefenen. Het is alleen jammer dat de beschikbare mp3 bestanden zo zachtjes zijn, met een nwc bestaand was het thuis oefenen makkelijkker geweest.

Op de repetitie werd medegedeeld dat de repetities op donderdagavond in het begin alleen voor de dragende rollen zijn. Dat komt goed uit, dan kan ik nog een aantal koorrepetities meepikken. Joke (productieleiding) was er niet omdat zij op vakantie is, dus moet ik de volgende keer maar naar haar toe gaan.

DIGIPOST 2

In de tweede nieuwsbrief staat behalve allerhande informatie ook een oproep om een naam te verzinnen voor de nieuwe repetitieruimte. Leuk, dat deze vraag bij de medewerkers neergelegd wordt, zo voel je je al betrokken nog voordat het begint. Ik had meteen al 2 - 3 ideeën, die zal ik eens gaan mailen. De repetitieruimte moet nog verbouwd worden, daardoor vind de eerste repetitie plaats in het theater. Ik vind het wel een prettig idee om in een bekende omgeving te beginnen.

OP HET MATJE

Dat was schrikken, vandaag kreeg ik een telefoontje van de productieleiding. Het schijnt dat wij meteen een slechte indruk hebben gemaakt. Het komt er op neer dat Julian en ik toch niet mee mogen doen als wij ervoor zouden kiezen om in september naar Traben te gaan. Hoe zij aan deze informatie komen is mij een raadsel, maar ik heb gezegd dat wij onze keuze gemaakt hebben en dat wij voor de musical gekozen hebben. Ik had wel een heel vervelend gevoel bij dat telefoongesprek, het schijnt dat er al een mail naar ons was gestuurd hierover, maar die heb ik niet gezien. Het mailtje kan goed tussen de spam terecht gekomen zijn, want die krijg ik de laatste tijd massaal binnen. Ik zal op de eerste repetitie meteen naar Joke gaan om het recht te zetten.

DIGIPOST

Vandaag kwam er van de productieleiding een nieuwsbrief per mail. Die zag er heel professioneel uit, zoals trouwens alle correspondentie tot nu toe. In de brief is nog een keer de noodzaak om alle repetities aanwezig te zijn benadrukt. Dat is vanzelfsprekend als je bedenkt hoeveel effectieve tijd er is om te repeteren, dus Traben zal er voor mij niet inzitten dit jaar. Het optreden in Vlieland is al toegezegd, dit heb ik vorige week ook tegen Peter gezegd. Ik hoop dat er verder niemand last van heeft als wij die ene keer niet op de repetitie zijn.

Over de repetitieruimte staat er nog niets in de nieuwsbrief. Ik hoop dat het niet midden in het centrum is in verband met de donderdagavond repetities. Even afwachten nog, dus.

SFEER PROEVEN

Als een ster die naar een première gaat heeft Jan mij bij de rode loper voor het theater uit de auto laten stappen. Eenmaal binnen herken ik meteen een paar gezichten van de auditie. Dat vind ik wel opvallend, want normaal heb ik de grootste moeite om gezichten te onthouden. Nu weet ik van een enkeling zelfs de naam nog.

Ik herken Jolande, die toen hetzelfde lied zong als ik en maak opnieuw kennis met Dries. Hij was op de auditie net voor mij aan de beurt om te zingen, met zijn operastem heeft toen mij mijn laatste beetje zelfvertrouwen helemaal weggevaagd. Ik raak aan de praat met Ingrid. Wij hebben op de auditie al eventjes met elkaar gepraat en ik was er zeker van dat zij door zou zijn. Voor haar is dit ook allemaal nieuw wat mij verbaast, want ze heeft de stem, het talent en de 'looks'. Op de auditie heeft zij met haar optreden alle aandacht naar zich toe getrokken en haar zang heeft mij kippenvel bezorgd. Het wordt steeds drukker in de foyer en overal staan groepjes met elkaar te praten. Het wordt een klus op zich om al die namen te onthouden. Ik besluit ter plaatse om meteen maar te beginnen en tegen mijn natuur in stap ik op mensen af en stel ik mij voor.

Na de informele ontvangst worden wij verzocht in de zaal plaats te nemen. Het productieteam en het artistiek team staan en zitten op het podium. Iedereen wordt met naam en functie voorgesteld en er wordt heel veel verteld. Over het verhaal, de motivatie, de verwachtingen enzovoort. En dat over precies 9 maanden iedereen die nu in de zaal zit daar op het podium zal staan. Als de rolverdeling door Ruud, de regisseur, bekend wordt gemaakt blijkt dat ik mij niet vergist heb: Ingrid heeft een hoofdrol, het duurt eventjes tot dit tot haar doordringt. De dansers worden voorgesteld door Yvonne, de choreografe, en Peter, de dirigent, noemt alle orkestleden met hun instrumenten op. Julian, die niet meekon omdat hij repetitie voor een andere musical heeft, speelt derde trompet. En ik hoor een bekende naam: Jorind speelt mee op de accordeon. Peter weet ook te vertellen dat er nog vacatures zijn voor een bassist, een gitarist en een drummer. Dat lijkt mij iets voor de Kofferband.

Na een korte pauze is er een warming up van Yvonne en wordt onder leiding van Peter in een sneltreinvaart het eerste lied ingestudeerd. Het is een heerlijk nummer, zo één waarvan de melodie nog uren blijft nagalmen in je hoofd. En dan is het eindelijk zo ver: wij mogen voor de eerste keer op het podium gaan staan. Het duurt een tijdje tot al die mensen opgesteld staan voor een groepsfoto. Er zijn meerdere fotografen in de zaal en het begint nu toch echt wel te kriebelen. Als wij het net ingestudeerde lied op het podium zingen is het groepsgevoel bijna tastbaar. Even later, terug in de foyer, is dat gevoel er nog steeds en ik ben blij dat ik hier deel van uit mag maken. Ik klets nog even met Jorind en vind het jammer dat ik moet gaan, maar ik heb met Jan een tijd afgesproken. Als ik naar beneden kom staat mijn 'chauffeur' al op mij te wachten.